Koks, śnieg, biała dama… a może sławny składnik coca-coli? Legendarny biały proszek, który po spożyciu wywołuje euforię, wewnętrzną moc, pobudzenie ruchowe i seksualne. Przy zatruciu dominuje lęk, ból głowy, nudności, wymioty, drżenia, hipertermia, tachykardia, zaburzenia rytmu serca. Może dojść do zawału serca, niewydolności nerek, wzmożenia ciśnienia śródczaszkowego. Kokaina to przede wszystkim władza i olbrzymie pieniądze. Od dawna jest najważniejszym towarem eksportowym wielu skorumpowanych rządów i organizacji mafijnych. Obecnie kokaina najczęściej kojarzona jest z Kolumbią i Meksykiem, gdzie z narkobiznesem od lat toczy się regularna wojna.
Indianie peruwiańscy jako pierwsi zauważyli oddziaływanie liści koki na organizm człowieka. Używali jej w celach obrzędowych, a także podczas dalekich wypraw morskich. Kokaina zwiększa wytrzymałość i pozwala pokonywać szybciej spore odległości pieszo. Pierwsi zakazali uprawy i zażywania koki Hiszpanie, kiedy w XVI wieku zdobyli Peru. Zakaz nie był respektowany. Kokainę pierwszy raz wyekstrahował z koki Albert Niemann w 1860. W Niemczech chlorowodorek kokainy zaczęto stosować w medycynie w 1884. Jakkolwiek syntetyczne środki znieczulające są dzisiaj bardzo rozpowszechnione, kokainę nadal w pewnym stopniu wykorzystuje się w stomatologii i okulistyce. Kokainę w 1879 r. zaczęto używać w leczeniu uzależnienia od morfiny, jednak część pacjentów zaczęła eksperymentować z zażywaniem obu środków.
W późnych czasach wiktoriańskich używano kokainy dla rozrywki. Zygmunt Freud był entuzjastą kokainy. Napisał piosenkę, w której sławił walory tego środka. Opowiadanie Roberta Stevensona Doktor Jekyll i pan Hyde powstało podczas sześciodniowej sesji kokainowej. Nieustraszony polarnik Ernest Shackleton badał Antarktykę, wspomagając się tabletkami o nazwie Forced March. Fikcyjna postać literacka, bohater znanych powieści detektywistycznych Artura Conan Doyle’a — Sherlock Holmes — nie stronił od przyjmowania kokainy dożylnie.
Kiedy kokainę zmiesza się z alkoholem, uzyskuje się kokatylen. Było to przyczyną popularności domieszkowania kokainą win — najbardziej znane Vin Mariani. Wina kokainowe zyskały sobie smakoszy wśród premierów, szlachty, a nawet papieży. Architekt Frédéric Auguste Bartholdi stwierdził, że gdyby posmakował Vin Mariani wcześniej w swoim życiu, zaprojektowałby Statuę Wolności kilka setek metrów wyższą.
W 1884 Koller wprowadził kokainę do lecznictwa jako środek miejscowo znieczulający w okulistyce, następnie używano tego alkaloidu do znieczulania infiltracyjnego. Kokainę wkrótce sprzedawano już bez recepty. Używano jej w różnych medykamentach, lekarstwach na ból zębów i napojach. Także w papierosach gwarantujących podniesienie z depresji i w tabliczkach kokainowo-czekoladowych. Zachęcano kupujących zapewnieniami, że kokaina z tchórza robi bohatera, z milczka gadułę i zmniejsza ból cierpiącym.
Napój Coca-cola wszedł na rynek w 1886 jako mieszanka ekstraktów krzewu koka i nasion drzewa kola. Reklamowano ją jako „wartościowy napój pobudzający umysł i leczący wszystkie przypadłości nerwowe”. Do 1903 r. typowe opakowanie zawierało około 60 mg kokainy. Dzisiejsza Coca-cola nadal zawiera ekstrakt z liści koki – The Coca-Cola Company importuje obecnie ok. 8 ton liści rocznie, jednak zabieg ten ma wpływ jedynie na walory smakowe, gdyż narkotyk jest usuwany.
W roku 1886 nastąpił jednocześnie wzrost doniesień z całego świata o nowych przypadkach kokainizmu i ostrych zatruciach kokainą. Część osób na skutek tego przestała całkowicie zażywać kokainę, inni przerzucili się z zastrzyków na formę doustną jako rzekomo mniej szkodliwą. Rozpowszechnienie Coca-Coli wspierało ten proces. Używanie kokainy stawało się wówczas modne w pewnych kręgach, takich jak artyści, intelektualiści, pisarze oraz gangsterzy.
W końcu do opinii publicznej zaczęła docierać prawda o skutkach uzależnienia od kokainy. Po pierwszej wojnie światowej kokaina została zakazana w większości państw. Wciąż była jednak popularna, choć na zmniejszenie jej popularności wpłynęło pojawienie się heroiny.
Popularność kokainy zwiększyła się ponownie w USA w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku i zaczęła wypierać marihuanę. W dystrybucji narkotyku dostrzegli interes Kolumbijczycy: bracia Fabio Ochoa, Jorge Ochoa i Juan David Ochoa oraz Pablo Escobar, którzy stworzyli kartel narkotykowy z Medellin. W 1996 r. gazeta San Jose Mercury News opublikowała serię artykułów śledczych pt. Ciemny związek (Dark Alliance), zarzucając spowodowanie epidemii kokainizmu w gettach amerykańskich świadomym i celowym działaniom CIA. Publikacja wywołała oburzenie społeczne w USA, aczkolwiek nikt nie został pociągnięty do odpowiedzialności karnej
. — Wikipedia
…………………
Reżyseria: Barbara Conforti
Realizacja: Barbara Conforti, Roger Quintana
Montaż: Frederic Tritta
Produkcja: CAPA. Francja
………….
04.04.2015
Foto: canstockphoto.com

Kokainowe rządy. „LA COCAINE AU POUVOIR” — film dokumentalny
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)
..........................................................
EPRAWDA nie publikuje regularnie. Subskrybuj newsletter.

Co o tym sądzisz?