Jego kariera zaczęła się niemal pół wieku temu. Jest obecnie uważany za jednego z najwybitniejszych twórców plakatów filmowych. Choć dziś wydaje się to niepojęte, to w czasach gdy nie było photoshopa, plakat do filmu musiał mieć jakiś głębszy sens by skłonić do zastanowienia i pójścia do kina. Był tworzony ręcznie. Te czasy już nie wrócą. Gust publiczności zmienił się nieodwracalnie ale nad gustami się przecież nie dyskutuje. Andre Krayewski nadał plakatowi rangę prawdziwej sztuki.
[Grafika: Andre Krayewski źródło: portfolio]

Plakaty Krayewski
previous arrow
next arrow
Slider

Mój pierwszy plakat pojawił się w 1956 roku, kiedy w mieście, gdzie mieszkałem po wojnie – Wrocławiu, pojawiła się młoda kobieta, która wyglądała trochę jak Julliett Greco i miała na celu zorganizowanie małego eksperymentalnego teatru. To miasto i te czasy, opisałem w mojej książce “Skyliner”, opublikowanej w Polsce w 2009 roku. Widocznie byłem utalentowany bo nie mając prawie żadnego kształcenia artystycznego, zaprojektowałem ten pierwszy plakat dla tego pół-profesjonalnego teatru, w modnym wówczas formacie 100 x 70 centymetrów. Niedługo potem, w 1963 roku, u profesora Henryka Tomaszewskiego, zdobyłem tytuł magistra Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Cały czas zajmowałem się twórczością artystyczna, głównie projektowaniem dla filmu, teatru, a nawet robieniem Andrzej_Krajewski logoplakatów politycznych. Moje plakaty zabrały mnie w podróż po całej Europie — Wiedeń, Monachium, Berlin Zachodni, Rzym, Cannes. Pod koniec lat 70-tych zwolniłem trochę z plakatami i spędzałem więcej czasu na malowaniu. Malowałem w dużym formacie, bardzo geometryczne obrazy najbardziej przypominające styl art deco. W 1985 roku znalazłem się w Nowym Jorku, gdzie urodzili się moi dwaj synowie. Później mieszkałem w New Jersey. W 1987 roku miałem dużą wystawę w znanej, ale już nie istniejącej galerii w South Hampton, gdzie wszystkie moje obrazy zostały sprzedawane a najdroższy “Seks w biznesie” (60 x 78 ”) poszedł za $ 17,000, co było w pewnym sensie dla mnie sukcesem. Przez następne 15 lat pracowałem wyłącznie malując obrazy. Dwa były wykorzystane jako plakaty. Obraz “boogie woogie” (olej na płótnie, 42 x 58 ”) był używany do 1997 na Panasonic Jazz Festival a “Hollywood Hollywood” (olej na płótnie, 60 x 80 ”), przez wiele lat był oficjalnym plakatem New York Film Academy. W 2005 roku, zmarła dwadzieścia lat młodsza ode mnie matka moich dzieci — Jagoda. Po jej śmierci wróciłem do stylu pop-art, w którym pracowałem w latach 60-tych. Po 2005 roku zacząłem pracować nad plakatami dla firmy teatralnej w Polsce, a także nad plakatami kolekcjonerskimi. Tak jak prawdziwy mężczyzna pod koniec życia nie jest w stanie policzyć kobiet, które miał, tak ja nie jestem w stanie policzyć swoich plakatów. Istnieje ich wiele.
…………………………..
Andrzej Krajewski pseud. Andre de Krayewski (ur. 20 czerwca 1933 w Poznaniu) — polski malarz i grafik, twórca plakatów filmowych i teatralnych. Ukończył Liceum Plastyczne we Wrocławiu i studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1963), uzyskując dyplom w pracowni Henryka Tomaszewskiego. Malarstwo studiował u Wojciecha Fangora. Po studiach zajmował się grafiką użytkową, m.in. zaprojektował kilkaset plakatów filmowych, teatralnych i społecznych. Jest także autorem kilkudziesięciu okładek książek i m.in. plakatu Nowojorskiej Akademii Filmowej. Tworzył w stylistyce pop-artu, a od lat 70. malował obrazy w stylu art déco. Od 1985 mieszka i tworzy w New Jersey. W 2007 powrócił do projektowania plakatów dla polskich spektakli teatralnych. Jego prace były wystawiane na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie, Biennale Ilustracji w Osace a także na wystawach w Londynie, Helsinkach, Sztokholmie, Paryżu i Tokio.
…………..
02.08.2015 | Więcej: Portfolio

ANDRE KRAYEWSKI: Amerykańska flaga i jazz ocaliły moją niespokojną duszę
3 votes, 5.00 avg. rating (97% score)

..........................................................
EPRAWDA — włącz newsletter|zgłoś sugestię

Co o tym sądzisz?

Komentarz może nie być widoczny od razu.
Prosimy poczekać cierpliwie na moderację.