Zauważam.
Jest to literatura oblężenia zapewniająca pokój i bezpieczeństwo norm, archetypów, etosów, symboli, które miało miejsce w roku wstrzemięźliwej niewiedzy następującej, wzrastającej w polemice duchowości z ciałem, zwrócone na zewnątrz ale z przyczyną, która dała swój początek językowi z doświadczenia stworzenia.

Nurt rzeki uderza o brzeg i go niszczy — jednak na tym brzegu stojące znane mi filary religii, filozofii, etyki wyznaczają granicę za którą ‘zamyka się wiersz’ właściwy. Za którą pewna sekwencja zdarzeń kulturowych ‘oczyszcza’ zarówno odbiorcę (czytelnika), jak i autora. To poezja trudna, lecz nie pozbawiona wymowy, w której dużo jest odniesień.

Polisemia słowna, jak mniemam stawia pytania o otwartej strukturze — rozumiem w celu poznania siebie i zaprzepaszczenia wędrownych szlaków migracji, które znamy chyba wszyscy biorąc pod uwagę prawa natury, temperament, głębię duszy — tutaj obecny rys prometejski, który to nauczył ludzi pisać, gotować jedzenie, uprawiać rolę, budować domy, czytać, pięknie żyć i pięknie umierać, a także ujarzmiać siły przyrody. A zarazem być oddanym nauczycielem i uczniem, mężem i ojcem, i co najważniejsze starającym się brud, nikczemność, krzywdę — kwiaty zła i lekcję ‘stanów poetyckich’ przemienić w dobro.

Karol Samsel, Z domami Ludzi, Biblioteka „Toposu”, Sopot 2017

Na zdjęciu: okładka książki Karola Samsela “Z domami Ludzi”, Biblioteka „Toposu”, Sopot 2017. Źródło: materiały prasowe

Wersal jest moim pasterzem. Niczego mi
nie braknie. Wehrsahl zmienia swą postać
i swoją definicję. Dziś Wersal oznacza dystych,
którym zamknę ten wiersz, właściwie
jego siłę podaną w liczbie wehrsahli,
z których fildekosy wyjmę, by liczba ta
wzrosła (…)

Moja


odwieczna walka:
prymasa Europy Wschodniej
z prymasem Aurory Zachodniej.

  • Wersal [w:] Z domami ludzi, s. 9
  •  
    Mam tu garść pełną motywów literackich wpisanych w krąg tematów tabu.
    Za namową własnej stalówki, wstrzymuje deszcze a daje niebo.
    Oto literatura najbardziej ascetyczna w swoim dostatku.
    Gdzie burzy się dom z naszego dzieciństwa,
    jednak spadek dziedzictwa wiedzy, kultury, wartości pozostaje.

    Do Ciebie, zmęczeniu, któreś zamieszkało
    w moim ciele i którego nie wiem, jak z siębie wyprowadzić.
    Do Ciebie, zmęczeniu

    *

    lecz zrozum mnie właściwie. Po pierwsze:
    ciało, cuchnące ciasto niesione w rękach,
    w zakrwawionych paterach sytuacji kafkowskich.
    (…)

    z ludzkich źdźbeł, kosmogonady świata. Trzeba
    to wyjaśnić, może wytłumaczyć, skąd
    wiem, że aż do śmierci będzie mi towarzyszyć


    Zmęczenie, w którym umrę. I czemu jestem
    śmiercią bijącą we własne okno, czemu nie jestem wojną
    (…)

    *

    Czkawką po Desdemonie? Kataklizm oprowadzania? Wstydliwy
    strach o dno skóry, o to, że umrę zmęczony w trakcie nocnego dwupunktu?

  • Czkawka po Desdemonie [w:] Z domami ludzi, s. 55-56
  •  
    Wiarą moją mnie prowadź, jeśli tylko mały i zawstydzony nie wyznam się na subtelności i urodzie tej poezji. Daj mi kamień, który porwę do swojego pawlacza; kamień ten należy do mojego wachlarza interpretacji odzwierciedlenia głosu, a z końcem dzieła buduje gwiazdy, o mocy dla których warto i trzeba się dokształcać, nieustanną w drodze być kometą — słyszalnym milczeniem, wymownym esejem i widzialnym niematerialnym, energetycznym zasobem źródeł. Głosu uznanych i ostatnich, tych, którzy będą pierwszymi, nawet jeśli stracone zostaną pokutne dwupunkte ‘Amen’.

    Karol Samsel, Z domami Ludzi, Biblioteka „Toposu”, Sopot 2017

    ………………………………………
    Maksymilian Tchoń (1987) — licencjat filologii polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest członkiem Stowarzyszenia Twórczego Artystyczno-Literackiego (STAL) z siedzibą w Krakowie. Jest autorem kilkunastu tomów poezji, m. in.: Wiedziałem (Wyd. Episteme, Lublin 2020), Ziemia złych wyroków (Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2019), Kolor po dniu Teoria geocentryczna (Wyd. Episteme, Lublin 2018), Potępiony (Wyd. Nowy Świat, Warszawa 2016), Ars poetica (Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2015), Http (Wyd. Mamiko, Nowa Ruda 2015), Niecierpliwy (Miniatura, Kraków 2013) i innych. Publikował w wielu ogólnopolskich pismach literackich, np: Wyspa, Akant, Poezja dzisiaj, Biuro Literackie, 2Miesięcznik. Pismo Ludzi Przełomowych, Wydawnictwo J, Okolica Poetów, Gazeta Kulturalna, Eprawda, KoziRynek. Pasjonuje się muzyką, sportem, oraz dobrą książką. Teksty autora tłumaczone są na język angielski i włoski. Uczestnik corocznego festiwalu Pożegnanie Lata Pisarzy i Artystów.
    02.03.2020 | Więcej: portfolio

    MAKSYMILIAN TCHOŃ o domach, o Domach ludzi Karola Samsela
    6 votes, 5.00 avg. rating (98% score)

    ..........................................................
    EPRAWDA — włącz newsletter|zgłoś sugestię

    Co o tym sądzisz?

    Komentarz może nie być widoczny od razu.
    Prosimy poczekać cierpliwie na moderację.