Arkadiusz Aulich

MISTERIUM

Zupełnie odmieniony, jakby uwikłany w życie po życiu, zacząłem przebijać się przez meandry literackiej rzeczywistości, podporządkowując życie poezji. Głównym tematem mojej twórczości jest opisywanie rzeczywistości oraz poszukiwanie sensu ludzkiej egzystencji. To jest emocjonalna spowiedź.

1449 odsłon Styczeń 22, 2019  
Maksymilian Tchoń

moje serce nie jest warte dawcy, byłem tylko biorcą

Nazywa się Tchoń. Wiersze są tylko odskocznią, bo żyjemy pomiędzy wyrazami, w międzysłowie własnych zdań. Koło ratunkowe: nie wystarczy pokochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i przenieść ją przez całe życie. Między lecz a nie? Nakładem weny. Świat wydany przez ręce głupców.

2306 odsłon Październik 22, 2018  
Marek Jastrząb

Spojrzenia na literaturę — cz. I

Nikt przed nim nie pisał w ten sposób reportaży. W takim stopniu nie wchodził w skórę rozmówcy — to o Ryszardzie Kapuścińskim. Jest też o legendarnej powieści “Lot nad kukułczym gniazdem”. Jest wszystko to, za co lubimy elokwentne felietonizowanie, uprawiane przez Jastrzębia. Marka Jastrzębia.

1937 odsłon Październik 12, 2018  
Beata Kołodziejczyk -- opowiadania

Ja, hydroksyzyna

Wycina mnie. Samochód wchodzi w zakręt przy osiemdziesięciu na godzinę, a ja nie widzę problemu. Wszystko zależy od niedbałego ruchu ręką. Wszystko zależy ode mnie. Albo taki autobus. Ma krótszy ryj i często do końca nie wiadomo, czy się wyrobi. Wszystko zależy od leniwego ruchu ręki kierowcy. Nie zależy. W każdym razie coraz rzadziej.

1979 odsłon Lipiec 16, 2018  
Rafał Czachorowski

Próby chwytania Nieuchwytnego

Pyk, czas mija… Mija nas, efemerycznie, przejściowo, ulotnie, jak napisano o prozatorskich miniaturach Rafała T. Czachorowskiego. Ale czy w krótkim czasie, jaki dano nam — globalnym Jętkom, warto przejmować się takimi rzeczami? Zwinne kawałki prozy, jak siatka na owady, bo przecież tak najłatwiej usidla się Jętki.

2589 odsłon Maj 2, 2018  
Krzysztof Iwin -- malarstwo

polecane KRZYSZTOF IWIN Kaprysy, 80 x 60 cm, olej na płycie — na sprzedaż

Jesteśmy w pustym pokoju pogrążonym w mroku. Nagle ktoś zapala światło i naszym oczom ukazują się surrealistyczne postacie, przeżywające ludzkie dramaty. Wyglądają jak kukiełki, albo szmaciane królewicze i nigdy nie wyzwolili się ze smutku dzieciństwa.

2969 odsłon Styczeń 25, 2018